Στεφάνου Γρηγόρης

φιλολογία + διδασκαλία.

κριτήριο αξιολόγησης

«Δεν έχει θέση η θανατική ποινή σε μια πολιτισμένη κοινωνία» Σε τίποτα δεν εξυπηρετεί μια θανατική ποινή», υποστηρίζει ο Κώστας Κούτρας, ποινικολόγος, μέλος της Ελληνικής Επιτροπής της Διεθνούς Αμνηστίας και πρόεδρος της ελληνικής μη κυβερνητικής οργάνωσης «Δικηγόροι χωρίς Σύνορα».«Το επιχείρημα όλων εκείνων που τάσσονται υπέρ μιας τέτοιας καταδίκης, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να λειτουργήσει ως μια αποτελεσματική μορφή εκφοβισμού στο να προβεί κανείς σε εγκληματική πράξη, το καταρρίπτουν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας, σύμφωνα με τα οποία, στα κράτη όπου καταργήθηκε η θανατική ποινή, η εγκληματικότητα δεν αυξήθηκε».Οπως σημειώνει, «αν και για τα οικονομικά εγκλήματα το ποσοστό της υποτροπής, δηλαδή της επανάληψης της αξιόποινης πράξης, ανέρχεται στο 70%- 80%, όσον αφορά τις ανθρωποκτονίες δεν αγγίζει ούτε το 1%.Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τα επίσημα στοιχεία των τελευταίων χρόνων της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, από μελέτες κατά τη δεκαετία του ’90 του Ελληνικού Κέντρου Ερευνών και από στατιστικά στοιχεία, τα οποία έχουν προκύψει από Διεθνή Συνέδρια Διεθνών Οργανισμών κατά την τελευταία 5ετία».Ο κ. Κούτρας επισημαίνει ότι «όταν βάζουμε κάποιον στη φυλακή, το κάνουμε για να τον σωφρονίσουμε έτσι ώστε να μπορέσει να επανενταχθεί στην κοινωνία. Με το να τον θανατώνουμε, το μόνο σίγουρο είναι ότι του αφαιρούμε τη ζωή, καταπατώντας με αυτό τον τρόπο το ιερότερο πανανθρώπινο δικαίωμα. Γι’ αυτό η θανατική ποινή αποτελεί το χείριστο παράδειγμα εγκληματικότητας από την πλευρά της Πολιτείας, αφού διαπράττει αυτό το οποίο καταδικάζει».Επίσης, τονίζει ότι «πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο της δικαστικής πλάνης. Εχει αποδειχτεί εκ των υστέρων ότι καταδικάστηκαν αθώοι, πόσο μάλλον να καταδικαστεί ένας αθώος σε θάνατο, αφού η θανατική ποινή δεν ανακαλείται, είναι αμετάκλητη. Μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του ονομαζόμενου δράκου του Σέιχ Σου, τη δεκαετία του ’60, στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος είχε καταδικαστεί και εκτελεστεί με την κατηγορία ότι βίαζε και σκότωνε γυναίκες στο δάσος του Σέιχ Σου. Υπήρχαν εξαρχής σαφείς αμφιβολίες για την ενοχή του, καθώς τα στοιχεία τα οποία διέθετε το δικαστήριο δεν ήταν επαρκή. Ο ίδιος μάλιστα τη στιγμή της εκτέλεσής του φώναζε «Μανούλα, είμαι αθώος»».Οπως σημειώνει, «η τελευταία φορά που στην Ελλάδα εκτελέστηκε κάποιος σε θάνατο ήταν στις 25/8 του ’72. Πρόκειται για τον 27χρονο ηλεκτρολόγο Βασίλη Λυμπέρη, ο οποίος είχε βάλει φωτιά στο σπίτι του, καίγοντας ζωντανούς τη γυναίκα του, τα δύο του παιδιά και την πεθερά του».Οπως επισημαίνει ο κ. Κούτρας, «αν και από τότε δεν έχει ξαναεφαρμοστεί, η θανατική ποινή στη χώρα μας, επίσημα καταργήθηκε το 1993, με την επικύρωση από τη Βουλή των Ελλήνων του 6ου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του οποίου «η θανατική ποινή καταργείται. Κανείς δεν μπορεί να καταδικαστεί σε μια τέτοια ποινή ούτε να υποβληθεί στην εκτέλεσή της». Σε διάσκεψή της για τη θανατική ποινή το ’77 στη Στοκχόλμη, η Διεθνής Αμνηστία τονίζει ότι «η θανατική ποινή συχνά χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης ενάντια σε αντιφρονούσες, φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές και καταπιεζόμενες ομάδες και χρησιμοποιείται, όλο και περισσότερο, ως δικαιολογία για ανεξήγητες εξαφανίσεις, εξωδικαστικές εκτελέσεις και πολιτικούς φόνους»».

Βέβαια, όσον αφορά τη χώρα μας, σπεύδει να τονίσει ότι «μέχρι το ’93, αν και υπήρξαν καταδικαστικές αποφάσεις σε θάνατο, δεν εφαρμόστηκαν.

Αυτό, γιατί, όπως ο νόμος ορίζει, όταν η θανατική ποινή δεν εκτελείται για τα επόμενα τρία χρόνια αφότου έχει επιβληθεί και για όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο κατάδικος παρέμεινε στις φυλακές, η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια κάθειρξη. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Νίκου Κοεμτζή, ο οποίος το ’73 καταδικάστηκε σε θάνατο, 11 φορές μάλιστα, για 3 ανθρωποκτονίες και για 8 απόπειρες ανθρωποκτονίας».

Ο κ. Κούτρας υποστηρίζει ότι «η θανατική ποινή δεν είναι αναγκαία για την απόκρουση πολιτικών εγκλημάτων, γιατί τα κίνητρα τα οποία οδηγούν κάποιον είτε να ελευθερώσει την πατρίδα του από ξένο ζυγό είτε να την απαλλάξει από ένα ανελεύθερο φασιστικό κοινωνικό σύστημα είναι τόσο δυνατά που δεν μπορούν να υποχωρήσουν μπροστά σε καμία απειλή θανάτωσης. Κάτι τέτοιο αποδεικνύεται και μέσα από το λόγο του Νίκου Μπελογιάννη, ενός από τους πολλούς κομμουνιστές, οι οποίοι εκτελέστηκαν για πολιτικά εγκλήματα μετά το ’49, κατά την απολογία του στο δικαστήριο: «Τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Γι’ αυτό δεν ζητώ την επιείκειά σας. Αντικρίζω την καταδικαστική σας απόφαση με περηφάνια και ηρεμία. Με το κεφάλι ψηλά θα σταθώ μπροστά στο εκτελεστικό σας απόσπασμα»».

Ο κ. Κούτρας υπογραμμίζει ότι «σε μια πολιτισμένη κοινωνία η θανατική ποινή δεν έχει θέση, σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. έχει καταργηθεί. Ενας από τους σαφείς όρους, μάλιστα, που έχει θέσει η Ε.Ε. στην Τουρκία για να μπει στην Ε.Ε. είναι να καταργήσει τη θανατική ποινή. Γι’ αυτό και δεν εκτέλεσαν τον Οτσαλάν. Η θανατική ποινή ισχύει στις μέρες μας σε κοινωνίες με μεσαιωνικές γενικότερα αντιλήψεις, όπως στην Κίνα, το Πακιστάν, την Ινδονησία, στις περισσότερες αραβικές χώρες».

Οσο για τις ΗΠΑ…, όπου επίσης εφαρμόζεται η θανατική ποινή, σε 38 μάλιστα από τις 50 συνολικά πολιτείες της, ο κ. Κούτρας υποστηρίζει ότι «το σύστημα απονομής δικαιοσύνης των ΗΠΑ είναι ένα από τα πλέον αναχρονιστικά συστήματα απονομής δικαιοσύνης στον κόσμο».

Οπως λέει χαρακτηριστικά: «Επιβάλλουν θανατικές ποινές σε εμπόρους ναρκωτικών όταν οι ίδιες οι ΗΠΑ ασκούν εμπορία ναρκωτικών καλλιεργώντας τεράστιες φυτείες στο Μεξικό και με τα έσοδα από τις πωλήσεις αυτών των ναρκωτικών στηρίζουν ανελεύθερα καθεστώτα στη Λατινική Αμερική».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 20/05/2006 

εργασίες

1. Να γράψετε την περίλιψη του  κειμένου σε 120-140 λέξεις.

2.ποιό το θεματικό κέντρο και ποιά η θέση του συγγραφέα;

Advertisements

19/11/2007 - Posted by | Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: