Στεφάνου Γρηγόρης

φιλολογία + διδασκαλία.

μεταφράσεις κειμένων 1-6

1
Ταύτης περί τήν Ἠλιδίαν ἀλωμένης Λεύκιππος Οἰνομάου παῖς εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθε , καί τό μέν ἄλλως πως αὐτῆς πειρᾶσθαι ἀπέγνω , ἀμφιεσάμενος δέ γυναικείαις ἀμπεχόναις καί ὁμοιωθείς κόρῃ συνεθήρα αὐτῇ . Ἀπόλλων δέ καί αὐτός τῆς παιδός πόθῳ καιόμενος , ὀργῇ τε καί φθόνῳ εἴχετο τοῦ Λευκίππου συνόντος , καί ἐπί νοῦν αὐτῇ βάλλει σύν ταῖς λοιπαῖς παρθένοις ἐπί κρήνην ἐλθούσαις λούεσθαι . Ἔνθα δή ὡς ἀφικόμεναι ἀπεδιδύσκοντο καί ἑώρων τόν Λεύκιππον μή βουλόμενον , περιέρρηξαν αὐτόν • μαθοῦσαι δέ τήν ἀπάτην καί ὡς ἐπεβούλευεν αὐταῖς , πᾶσαι μεθίεσαν εἰς αὐτόν τάς αἰχμάς . Καί ὁ μέν δή κατά θεῶν βούλησιν ἀφανής γίγνεται • Ἀπόλλωνα δέ Δάφνη ἐπ’ αὐτήν ἰόντα προϊδομένη , μάλα ἐρρωμένως ἔφευγεν • ὡς δέ συνεδιώκετο , παρά Διός αἰτεῖται ἐξ ἀνθρώπων ἀπαλλαγῆναι • καί αὐτήν φασι γενέσθαι τό δένδρον τό ἐπικληθέν ἀπ’ ἐκείνης δάφνην .

ΕΝΟΤΗΤΑ 2 ΚΕΙΜΕΝΟ Α
Λέγεται λοιπόν ότι στη Σικελία (γιατί αν και μοιάζει με μύθο, ταιριάζει όμως να την ακούσετε
Λέγεται γοῦν ἐν Σικελίᾳ ( εἰ γάρ καί μυθωδέστερόν ἐστιν , ἀλλ’ ἁρμόσει καί ὑμῖν ἅπασι
και εσείς όλοι οι νεότεροι) ξεχύθηκε πύρινο ποτάμι από την Αίτνα• λένε λοιπόν ότι έρεε προς
τοῖς νεωτέροις ἀκοῦσαι ) ἐκ τῆς Αἴτνης ῥύακα πυρός γενέσθαι • τοῦτον δέ ῥεῖν φασιν ἐπί τε
την υπόλοιπη χώρα, και μάλιστα προς κάποια από τις πόλεις που βρίσκονταν εκεί. [Λένε ακόμη],

τήν ἄλλην χώραν , καί δή καί πρός πόλιν τινά τῶν ἐκεῖ κατοικουμένων . Τούς μέν οὖν
ότι άλλοι άνθρωποι όρμησαν να φύγουν ζητώντας τη σωτηρία τους, κάποιος όμως από τους νεότερους,

ἄλλους ὁρμῆσαι πρός φυγήν , τήν αὑτῶν σωτηρίαν ζητοῦντας , ἕνα δέ τινα τῶν νεωτέρων ,
επειδή έβλεπε ότι ο πατέρας του ήταν γέρος και δεν μπορούσε να φύγει, και δεν μπορούσε να φύγει,
ὁρῶντα τόν πατέρα πρεσβύτερον ὄντα καί οὐχί δυνάμενον ἀποχωρεῖν,ἀλλα ἐγκαταλαμβανόμενον
αφού τον σήκωσε στους ώμους του, τον μετέφερε. Επειδή όμως προστέθηκε φορτίο, όπως νομίζω, αποκλείσθηκε και ο ίδιος.
, ἀράμενον φέρειν . Φορτίου δ’ , οἶμαι , προσγενομένου καί αὐτός ἐγκατελήφθη . Ὅθεν δή καί
Από αυτό το γεγονός αξίζει να προσέξουμε ότι το θείο δείχνει συμπάθεια στους αγαθούς (ενάρετους) ανθρώπους. Γιατί, λέγεται ότι κυκλικά
ἄξιον θεωρῆσαι τό θεῖον , ὅτι τοῖς ἀνδράσιν τοῖς ἀγαθοῖς εὐμενῶς ἔχει . Λέγεται γάρ κύκλῳ τόν
στον τόπο εκείνο έτρεξε η λάβα και σώθηκαν μόνο αυτοί, από τους οποίους και η τοποθεσία ακόμη και σήμερα
τόπον ἐκεῖνον περιρρεῦσαι τό πῦρ καί σωθῆναι τούτους μόνους , ἀφ’ ὧν καί τό χωρίον ἔτι καί νῦν
ονομάζεται «χώρος των ευσεβών»• αντίθετα εκείνοι που έφυγαν γρήγορα

προσαγορεύεσθαι τῶν εὐσεβῶν χῶρον • τούς δέ ταχεῖαν τήν ἀποχώρησιν ποιησαμένους καί τούς
εγκαταλείποντας τους γονείς τους, χάθηκαν όλοι.
ἑαυτῶν γονέας ἐγκαταλιπόντας ἅπαντας ἀπολέσθαι
ΚΕΙΜΕΝΟ Δ
Καί εἶπεν ὁ βασιλεύς• λάβετέ μοι μάχαιραν• Και είπε ο βασιλιάς• φέρτε μου μαχαίρι•
καί προσήνεγκαν τήν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. και έφεραν το μαχαίρι μπροστά στο βασιλιά.
Καί εἶπεν ὁ βασιλεύς• διέλετε τό παιδίον τό ζῶν Και είπε ο βασιλιάς• να κόψετε το παιδί που ζει
τό θηλάζον εἰς δύο καί δότε τό ἥμισυ αὐτοῦ και θηλάζει στα δύο και δώστε το μισό
ταύτῃ καί τό ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ. σ’ αυτήν και το μισό σ’ αυτήν.
Καί ἀπεκρίθη ἡ γυνή, ἧς ἦν ὁ υἱός ὁ ζῶν, Και αποκρίθηκε η γυναίκα της οποίας ήταν ο γιος ο ζωντανός
καί εἶπε πρός τόν βασιλέα, και είπε προς το βασιλιά
ὅτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπί τῶ υἱῶ αὐτῆς, ότι ταράχθηκε η μήτρα της με το γιο της,
καί εἶπεν• ἐν ἐμοί, κύριε, και είπε• όσο εξαρτάται από μένα, κύριε,
δότε αὐτῆ τό παιδίον δώστε σ’ αυτήν το παιδί
καί θανάτῳ μή θανατώσητε αὐτό• και μη το σκοτώσετε•
καί αὕτη εἶπε• και αυτή είπε•
μήτε ἐμοί μήτε αὐτῆ ἔστω, διέλετε. Ας μην είναι μήτε δικό μου μήτε αυτηνής. κόψτε το.
Καί ἀπεκρίθη ὁ βασιλεύς καί εἶπε. Και αποκρίθηκε ο βασιλιάς και είπε.
δότε τό παιδίον τῆ εἰπούςῃ• δώστε το παιδί σ’ αυτήν που μίλησε πρώτη•
δότε αὐτῆ αὐτό καί θανάτω μή θανατώσητε αὐτό• δώστε το σ’ αυτήν και μη το σκοτώσετε•
αὕτη ἡ μήτηρ αὐτοῦ. Αυτή είναι η μάνα του.

Επιμέλεια ύλης: Στεφάνου Γρηγόρης

ΕΝΟΤΗΤΑ 3 ΚΕΙΜΕΝΟ Α
αφού είπε τόσα μόνο και αφού διέλυσε τη συγκέντρωση, Ο Αρχίδαμος στέλνει στην Αθήνα το Μελήσιππο
Τοσαῦτα εἰπών καί διαλύσας τόν ξύλλογον ὁ Ἀρχίδαμος Μελήσιππον πρῶτον ἀποστέλλει
το γιο του Διακρίτου, άντρα Σπαρτιάτη, μήπως τυχόν φανούν περισσότερο υποχωρητικοί οι Αθηναίοι
ἐς τάς Ἀθήνας τόν Διακρίτου ἄνδρα Σπαρτιάτην , εἴ τι ἄρα μᾶλλον ἐνδοῖεν οἱ Ἀθηναῖοι
όταν έβλεπαν αυτούς να βρίσκονται ήδη στο δρόμο. Αυτοί όμως δεν τον δέχτηκαν ούτε στην πόλη, ούτε στην εκκλησία του δήμου και τις αρχές•

ὁρῶντες σφᾶς ἤδη ἐν ὁδῷ ὄντας . Οἱ δέ οὐ προσεδέξαντο αὐτόν ἐς τήν πόλιν οὐδ’ ἐπί τό κοινόν • ἦν
γιατί είχε επικρατήσει προηγουμένως η πρόταση του Περικλή, να μη δέχονται κήρυκα και πρέσβεις,

γάρ Περικλέους γνώμη πρότερον νενικηκυῖα κήρυκα καί πρεσβείαν μή προσδέχεσθαι
ενώ οι Λακεδαιμόνιοι έχουν πια εκστρατεύσει εναντίον τους•τον διώχνουν λοιπόν πριν να τον ακούσουν και τον διέταξαν

Λακεδαιμονίων ἐξεστρατευμένων • ἀποπέμπουσιν οὖν αὐτόν πρίν ἀκοῦσαι καί ἐκέλευον ἐκτός
να βρίσκεται έξω από τα σύνορα την ίδια μέρα και στο εξής αφού αναχωρήσουν για την πατρίδα τους, αν θέλουν κάτι,

ὅρων εἶναι αὐθημερόν , τό τε λοιπόν ἀναχωρήσαντας ἐπί τά σφέτερα αὐτῶν , ἥν τι βούλωνται ,
να στέλνουν πρέσβεις. Στέλνουν μαζί με το Μελήσιππο συνοδούς, για να μη συναντήσει κανένα. Αυτός,

πρεσβεύεσθαι . Ξυμπέμπουσί τε τῷ Μελησίππῳ ἀγωγούς , ὅπως μηδενί ξυγγένηται . Ὁ δέ ἐπειδή
όταν έφτασε στα σύνορα και επρόκειτο να απομακρυνθεί, συνέχιζε την πορεία του αφού είπε αυτό μόνο ότι

ἐπί τοῖς ὁρίοις ἐγένετο καί ἔμελλε διαλύσεσθαι , τοσόνδε εἰπών ἐπορεύετο ὅτι
«αυτή η μέρα θα ‘ναι η αρχή μεγάλων συμφορών για τους Έλληνες».

« ἥδε ἡ ἡμέρα τοῖς Ἕλλησι μεγάλων κακῶν ἄρξει .»
ΚΕΙΜΕΝΟ Δ
Τους μέν λόγους τους πολλούς των Αθηναίων ου γιγνώσκω• Δεν καταλαβαίνω τα πολλά λόγια των Αθηναίων•
επαινέσαντες γάρ πολλά εαυτούς γιατί, ενώ επαίνεσαν πολύ τον εαυτό τους
ουδαμου αντειπον ως ουκ αδικουσι τους καθόλου δεν αρνήθηκαν ότι αδικούν τους
ημετέρους ξυμμάχους και την Πελοπόννησον• […] συμμάχους μας και την Πελοπόννησο• […]
Άλλοις μέν γάρ χρήματα έστι πολλά και νηες Γιατί, αν οι άλλοι έχουν πολλά χρήματα και καράβια
και ίπποι, ημιν δε ξύμμαχοι αγαθοί, και ιππικό, (εμείς έχουμε) γενναίους συμμάχους
ους ου παραδοτέα τοις Αθηναίοις εστίν τους οποίους δεν πρέπει να παραδώσουμε στους Αθηναίους
ουδέ δίκας και λόγοις διακριτέα ούτε πρέπει να ζητούμε να κριθούν με δίκες και λόγια
μη λόγω και αυτούς βλαπτομένους, αφού και αυτοί δε βλάπτονται μόνο με λόγια,
αλλά τιμωρητέα εν τάχει και παντί σθένει. αλλά πρέπει να τους βοηθήσουμε γρήγορα και με όλες μας τις δυνάμεις.
Και μηδείς διδασκέτω ημας Και κανείς δεν πρέπει να μας συμβουλεύει
ως πρέπει βουλεύεσθαι αδικουμένους, να χάνουμε τον καιρό μας με διασκέψεις, ενώ αδικούμαστε,
αλλά τους μέλλοντας αδικειν μάλλον αντίθετα εκείνοι που μελετούν την αδικία
πρέπει πολύν χρόνον βουλεύεσθαι. πρέπει για πολύ χρόνο να διασκέπτονται.
Ψηφίζεσθαι ουν Λακεδαιμόνιοι, αξίως της Σπάρτης Λοιπόν, Λακεδαιμόνιοι, ψηφίστε υπέρ του πολέμου, αντάξια για τη Σπάρτη
και μητε τους Αθηναίους εατε μείζους γίγνεσθαι, και μην αφήνετε να γίνουν οι Αθηναίοι ισχυρότεροι,
αλλά ξυν τοις θεοις επίωμεν επί τους αδικουντας. αλλά με τη βοήθεια των θεών ας επιτεθούμε εναντίον αυτών που αδικούν.

ΕΝΟΤΗΤΑ 4 ΚΕΙΜΕΝΟ Α
Μόλις απομακρύνθηκαν τα τραπέζια και πρόσφεραν σπονδές και έψαλαν τον παιάνα έρχεται κοντά τους για να τους διασκεδάσει
Ὡς δ’ ἀφῃρέθησαν αἱ τράπεζαι καί ἔσπεισάν τε καί ἐπαιάνισαν , ἔρχεται αὐτοῖς ἐπί κῶμον
κάποιος άνδρας Συρακόσιος, έχοντας μια τραγουδίστρια καλή και μια χορεύτρια από εκείνες που μπορούν να παρουσιάσουν
Συρακόσιός τις ἄνθρωπος , ἔχων τε αὐλητρίδα ἀγαθήν καί ὀρχηστρίδα τῶν τά θαύματα δυναμένων
ακροβατικά νούμερα και ένα νέο πολύ ωραίο που έπαιζε κιθάρα και χόρευε πολύ ωραία. Αυτά επιδεικνύοντας
ποιεῖν , καί παῖδα πάνυ γε ὡραῖον καί πάνυ καλῶς κιθαρίζοντα καί ὀρχούμενον . Ταῦτα δέ καί
για το καταπληκτικό θέαμα έπαιρνε αμοιβή. Κι όταν η τραγουδίστρια τραγούδησε ο νέος
ἐπιδεικνύς ὡς ἐν θαύματι ἀργύριον ἐλάμβανεν . Ἐπεί δέ αὐτοῖς ἡ αὐλητρίς μέν ηὔλησεν , ὁ δέ παῖς
έπαιξε κιθάρα κι έδειξαν κι οι δυο τους ότι τους διασκέδασαν πολύ, είπε ο Σωκράτης• Μα το Δία, Καλλία, τέλειο
ἐκιθάρισε , καί ἐδόκουν μάλα ἀμφότεροι ἱκανῶς εὐφραίνειν , εἶπεν ὁ Σωκράτης • Νή Δί’ , ὦ Καλλία
δείπνο μας παρέχεις. Γιατί όχι μόνο μας παρέθεσες δείπνο, αλλά μας προσφέρεις και πολύ ευχάριστα θεάματα και
, τελέως ἡμᾶς ἑστιᾷς . Οὐ γάρ μόνον δεῖπνον παρέθηκας , ἀλλά καί θεάματα καί ἀκροάματα
ακροάματα […] Βλέπω αυτήν τη χορεύτρια να περιμένει και κάποιον να της δίνει στεφάνια.
ἥδιστα παρέχεις . Ὁρῶ γάρ ἔγωγε τήνδε τήν ὀρχηστρίδα ἐφεστηκυῖαν καί τροχούς τινα αὐτῇ
Στο σημείο αυτό το άλλο κορίτσι άρχισε να της παίζει τον αυλό και κάποιος που έστεκε δίπλα στη χορεύτρια
προσφέροντα . Ἐκ τούτου δή ηὔλει μέν αὐτῇ ἡ ἑτέρα , παρεστηκώς δέ τις τῇ ὀρχηστρίδι ἀνεδίδου
κρατούσε ψηλά και της έδινε τα στεφάνια, μέχρι δώδεκα. Κι αυτή τα έπαιρνε και χόρευε και τα πετούσε ψηλά με τρόπο που να στριφογυρίζουν
τούς τροχούς μέχρι δώδεκα . Ἡ δέ λαμβάνουσα ἅμα τε ὠρχεῖτο και ἀνερρίπτει δινουμένους
υπολογίζοντας το ύψος στο οποίο έπρεπε να τα πετάξει ώστε να τα πιάνει με τη σειρά που έπεφταν.
συντεκμαιρομένη ὅσον ἔδει ῥιπτεῖν ὕψος ὡς ἐν ῥυθμῷ δέχεσθαι αὐτούς .
ΚΕΙΜΕΝΟ Δ
Ἕν δέ ἰδών ἀχανής ἐγώ σοι Όταν όμως είδα ένα πράγμα έμεινα έκπληκτος ο καλός σου
και μικροῦ δεῖν ἄναυδος. και λίγο έλειψε να χάσω τη μιλιά μου.
Εἶς γάρ τις εἰς μέσους παρελθών καί στήσας Γιατί, κάποιος, αφού βγήκε στη μέση και έστησε
τρίποδα τρεῖς μικράς ἐπιτίθει παροψίδας• τρίποδα, τοποθέτησε τρία μικρά πιάτα.
εἶτα ὑπό ταύτας ἔσκεπε λευκά τινα καί μικρά ύστερα, κάτω απ’ αυτά έβαλε κάποια λευκά και μικρά
καί στρογγύλα λιθίδια, οἷα ἡμεῖς ἐπί ταῖς και στρογγυλά λιθαράκια, τέτοια που εμείς
ὄχθαις τῶν χειμάρρων ἀνευρίσκομεν• τα βρίσκουμε στις ακτές των χειμάρρων•
ταῦτα ποτέ μέν ἕν κατά μίαν ἔσκεπε παροψίδα, Αυτά λοιπόν άλλοτε τα έβαζε το καθένα κάτω από κάθε πιάτο
ποτέ δέ οὐκ οἶδ’ ὅπως ὑπό τῇ μιᾷ ἐδείκνυ, άλλοτε, δεν ξέρω πώς, τα παρουσίαζε κάτω από ένα πιάτο
ποτέ δέ παντελῶς ἀπό τῶν παροψίδων ἠφάνιζε κι άλλοτε τα εξαφάνιζε εντελώς από τα πιάτα
καί ἐπί τοῦ σώματος ἔφαινεν. και τα παρουσίαζε στο σώμα του.
Εἶτα καταβροχθίσας Έπειτα αφού τα έφαγε
τούς πλησίον ἑστῶτας ἄγων εἰς μέσον κι έφερε στη μέση τους θεατές που στέκονταν κοντά του
τήν μέν ἐκ ῥινός τινός έβγαζε τη μια από τη μύτη κάποιου
τήν δέ ἐξ ὠτίου τήν δέ ἐκ κεφαλῆς ἀνηρεῖτο, την άλλη από το αυτί κάποιου την άλλη από το κεφάλι
καί πάλιν ἀνελόμενος ἐξ ὀφθαλμῶν ἐποίει. και αφού τις μάζευε πάλι τις εξαφάνιζε
Κλεπτίστατος ἀνθρωπος ὑπέρ ὅν Πολύ μεγάλος κλέφτης, μεγαλύτερος
ἀκούομεν Εὐρυβάτην τόν Οἰχαλιέα. κι από τον ξακουστό Ευρυβάτην τον Οιχαλιέα.

ΕΝΟΤΗΤΑ 5 ΚΕΙΜΕΝΟ Α
Όταν έγιναν αυτά ,αυτός φτάνει στη Σπάρτη για να αναγγείλει τη συμφορά την ώρα που γινόταν η τελευταία από τις γυμνοπαιδίες
Γενομένων δέ τούτων , ὁ μέν εἰς τήν Λακεδαίμονα ἀγγελῶν τό πάθος ἀφικνεῖται γυμνοπαιδιῶν τε
και στον αγωνιστικό χώρο βρισκόταν ο χορός των αντρών Οι έφοροι όταν άκουσαν τη συμφορά
οὔσης τῆς τελευταίας καί τοῦ ἀνδρικοῦ χοροῦ ἔνδον ὄντος • οἱ δέ ἔφοροι , ἐπεί ἤκουσαν τό πάθος
λυπόντουσαν βέβαια όπως, νομίζω, ήταν φυσικό δεν απέσυραν όμως το χορό αλλά τον άφησαν να συνεχίσει τον αγώνα
, ἐλυποῦντο μέν , ὥσπερ οἶμαι , ἀνάγκη • τόν μέντοι χορόν οὐκ ἐξήγαγον , ἀλλά διαγωνίσασθαι
Και τα ονόματα στους συγγενείς τους του καθένα από τους νεκρούς ανακοίνωσαν προειδοποίησαν τις γυναίκες
εἴων . Καί τά ὀνόματα πρός τούς οἰκείους ἑκάστου τῶν τεθνεώτων ἀπέδοσαν • προεῖπον δέ ταῖς
να μην ξεσπάσουν σε κραυγές αλλά να υποφέρουν τη συμφορά σιωπηλά. Την επόμενη μπορούσε να δει κανείς
γυναιξί μή ποιεῖν κραυγήν , ἀλλά σιγῇ τό πάθος φέρειν . Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἦν ὁρᾶν , ὧν μέν
όσων πέθαναν οι συγγενείς να κυκλοφορούν μπροστά σε όλους με φωτεινά και χαρούμενα πρόσωπα,
ἐτέθνασαν οἱ προσήκοντες , λιπαρούς καί φαιδρούς ἐν τῷ φανερῷ ἀναστρεφομένους , ὧν δέ
από εκείνους που έμαθαν ότι ζουν οι συγγενείς τους λίγους θα έβλεπες και αυτούς να κυκλοφορούν σκυθρωποί και ντροπιασμένοι
ζῶντες ἠγγελμένοι ἦσαν , ὀλίγους ἂν εἶδες , τούτους δέ σκυθρωπούς καί ταπεινούς περιιόντας .

ΚΕΙΜΕΝΟ Δ
Ἄλλη προσαναδιδοῦσα τῶ παιδί τήν ἀσπίδα Άλλη, ενώ σήκωνε ψηλά την ασπίδα και την έδινε στο γιο της
καί παρακελευομένη συμβουλεύοντάς τον
«τέκνον» ἔφη, «ἤ τάν ἤ ἐπί τᾶς». παιδί μου, έλεγε, «ή την (ασπίδα) ή επί της (ασπίδας)

Ἄλλη πομπήν τελοῦσα πάνδημον Άλλη, ενώ μετείχε σε πανηγυρική πομπή
ἤκουσεν ἐπί τῆς παρατάξεως νικᾶν τόν υἱόν, άκουσε ότι ο γιος της νίκησε στην παράταξη της μάχης
ἐκ δέ τῶν τραυμάτων πολλῶν γενομένων θνήσκειν. αλλά από τα πολλά τραύματα πέθανε
Οὐ περιελομένη οὖν τόν στέφανον Χωρίς να βγάλει το στεφάνι
ἀλλά σεμνυνσθεῖσα πρός τάς πλησίον εἶπεν αλλά γεμάτη καμάρι είπε στις διπλανές της
«ὡς πολλῶ κάλλιον, ὦ φίλαι, ἐστίν πόσο ωραιότερο είναι φίλες μου
ἐν παρατάξει νικῶντα τελευτᾶν να πεθάνει κανείς νικητής στην παράταξη
ἤ τά Ὀλύμπια περιγενόμενον ζῆν». παρά να ζει αφού νίκησε στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Επιμέλεια ύλης: Στεφάνου Γρηγόρης

ΕΝΟΤΗΤΑ 6 ΚΕΙΜΕΝΟ Α
Επειδή λοιπόν είχε καλή φήμη στη δημόσια ζωή και θαυμαζόταν όχι λιγότερο στην ιδιωτική του ζωή
Εὐδοκιμῶν δέ δημοσίᾳ καί θαυμαζόμενος οὐχ ἧττον ἰδίᾳ τούς πολλούς κατεδημαγώγει καί
παρέσυρε το λαό ακολουθώντας το σπαρτιατικό τρόπο ζωής. Γιατί , καθώς λένε, αυτή ήταν μια από τις πολλές ικανότητές του
κατεγοήτευε τῇ διαίτῃ λακωνίζων . Ἦν γάρ , ὥς φασι , μία δεινότης αὕτη τῶν πολλῶν ἐν αὐτῷ καί
και ένας τρόπος να κερδίζει τους ανθρώπους να εξομοιώνεται με τους άλλους και να προσαρμόζεται μαζί τους
μηχανή θήρας ἀνθρώπων , συνεξομοιοῦσθαι καί συνομοπαθεῖν τοῖς ἐπιτηδεύμασι καί ταῖς
στις ασχολίες και στον τρόπο ζωής δεχόμενος ταχύτερες μεταβολές κι από το χαμαιλέοντα με τη διαφορά ότι εκείνος, όπως λένε
διαίταις , ὀξυτέρας τρεπομένῳ τροπάς του χαμαιλέοντος , πλήν ἐκεῖνος μέν , ὡς λέγεται , πρός ἕν
αδυνατεί να προσαρμόζεται σ’ ένα χρώμα, το λευκό• Για τον Αλκιβιάδη όμως που έκανε παρέα όμοια με καλούς και κακούς
ἐξαδυνατεῖ χρῶμα τό λευκόν ἀφομοιοῦν ἑαυτόν • Ἀλκιβιάδῃ δέ διά χρηστῶν ἰόντι καί πονηρῶν
τίποτα δεν υπήρχε που να μην μπορεί να μιμηθεί και που δεν το είχε δοκιμάσει αλλά στη Σπάρτη έδειχνε κλίση στη γυμναστική
ὁμοίως οὐδέν ἦν ἀμίμητον οὐδ’ ἀνεπιτήδευτον , ἀλλ’ ἐν Σπάρτῃ γυμναστικός , εὐτελής ,
ήταν απλός, σοβαρός στην Ιωνία τρυφηλός, ευχάριστος, νωθρός στη Θράκη του άρεσε το κρασί, στους Θεσσαλούς η ιππασία
σκυθρωπός , ἐν Ἰωνίᾳ χλιδανός , ἐπιτερπής , ῥᾴθυμος , ἐν Θράκῃ μεθυστικός , ἐν Θετταλοῖς
και όταν συναναστρέφονταν με το σατράπη Τισσαφέρνη ξεπέρασε την περσική μεγαλοπρέπεια στο μεγαλείο και την
ἱππαστικός , Τισσαφέρνῃ δέ τῷ σατράπῃ συνών ὑπερέβαλεν ὄγκῳ καί πολυτελείᾳ τήν Περσικήν
πολυτέλεια.
μεγαλοπρέπειαν .
ΚΕΙΜΕΝΟ Δ
Χαμαιλέων τό ζῶον ἐς μίαν χρόαν οὐ πέφυκε Το ζώο χαμαιλέων δεν έχει από τη φύση του ένα χρώμα
οὔτε ὁρᾶσθαι οὔτε γνωρίζεσθαι, ούτε φαίνεται ούτε αναγνωρίζεται,
κλέπτει δέ ἑαυτόν πλανῶν τέ ἅμα καί παρατρέπων αλλάζει μορφή παραπλανώντας και εξαπατώντας
τήν τῶν ὁρώντων ὄψιν, τα μάτια αυτών που τον βλέπουν,
εἰ γάρ περιτύχοις μέλανι τό εἶδος, αν τον συναντήσεις με μαύρο χρώμα,
ὁ δέ ἐξέτρεψε τό μόρφωμα, ἐς χλωρότητα, αυτός μετέβαλε τη μορφή του σε πράσινο,
ὥσπερ οὖν μεταμφιεσάμενος• σαν να έχει αλλάξει ρούχα•
εἶτα μέντοι ἀλλοῖος ἐφάνη γλαυκότητα ὑποδύς, έπειτα όμως φαίνεται αλλιώτικος αφού ντύθηκε στα γαλάζια
καθάπερ προσωπεῖον ἕτερον ἤ στολήν ὑποκριτής άλλην. ακριβώς σαν ηθοποιός που φοράει άλλο προσωπείο ή άλλη στολή.
Ἐπεί τοίνυν ταῦθ’ οὕτως ἔχει, Αφού λοιπόν αυτά έτσι έχουν
φαίη τις ἄν καί τήν φύσιν καί ἐκείνην φαρμακίδα εἶναι μή καθέψουσαν θα μπορούσε να πει κανείς ότι η φύση του είναι κι εκείνη μια μάγισσα, χωρίς να ψήνει
μηδέ ἐπιχρίουσαν φαρμάκοις, χωρίς να αλείφει με φάρμακα,
ὥσπερ οὖν ἤ Μήδειάν τινα ἤ Κίρκην. όπως ακριβώς ή κάποια Μήδεια ή κάποια Κίρκη.

Επιμέλεια ύλης: Στεφάνου Γρηγόρης

Advertisements

20/11/2007 - Posted by | Uncategorized

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: