Στεφάνου Γρηγόρης

φιλολογία + διδασκαλία.

Το  βιβλίο ως  ελιξίριο  της  μνήμης ( Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημ. «Σέντρα»)

Κάθε  προσπάθεια  παρουσίασης του “ Βιβλίου “,ως καθοριστικού παράγοντα  διαμόρφωσης  της  εσωτερικής συγκρότησης του ανθρώπου και της κοσμοαντίληψής του , δεν μπορεί παρά να προσκρούει σε μια , φυσική μάλλον , αμφιβολία για την καθολική αποδοχή αυτής της  θέσης .Η σημαντικότητα του Βιβλίου ως είδους ταυτίζεται ευθέως με την ουσία και το ρόλο του. Ο Ν.Καζαντζάκης 1στα προλεγόμενα του  “..Ζορμπά” προστρέχει  να επισημάνει πως  χρωστά χάρη στον Όμηρο, το Νίτσε και τον Μπερξόν  ,τους οποίους και γνώρισε μέσω της αποτύπωσης της σκέψης και της εμπειρίας τους στο χαρτί, γιατί “του ΄μαθαν…” και τον “πλούτισαν…”. Να λοιπόν ένας καθαρά  θετικός ορισμός  του Βιβλίου ως χώρου διάσωσης ,τουλάχιστον, της πνευματικής εμπειρίας και της μνήμης . Είναι αυτό που ο αγχίνους  Umberto Έκο2 θα αποκαλέσει αργότερα φυτική μνήμη  , αντιδιαστέλλοντάς την από την οργανική μνήμη που διασώζει  και διαχειρίζεται ο εγκέφαλός μας . “ Το  Βιβλίο λοιπόν , ως χώρος αποτύπωσης και άρα διάσωσης της εμπειρίας και της  μνήμης” .Πρόκειται για  ορισμό  ικανό  να διαλύσει κάθε πρόσκαιρο επαμφοτερισμό σχετικό με τη σπουδαιότητα του βιβλίου ,αλλά και να διαρθρώσει ένα ισχυρό προβληματισμό, σχετικά με τους τρόπους διάδοσής του ,ιδίως από τους επίσημους φορείς πνευματικής αγωγής ,οι οποίοι έχουν καταστήσει φενακισμένες έννοιες τη φιλαναγνωσία και την πνευματική καλλιέργεια.Μετά λοιπόν από το ,«τι είναι το βιβλίο;>> ακολουθεί το, << πώς μπορεί κανείς να το διαδώσει ;>> αποκαθιστώντας το στη συνείδηση του κοινού που ,εν πολλοίς  εσφαλμένα , το ταυτίζει με την  “ψευτοδιανόηση “  και την επιφατική  σκέψη.Το εγχείρημα για την ανάπτυξη της αναγνωσιμότητας, ισοδυναμεί μάλλον, με την καλλιέργεια μιας συνήθειας υψηλής ποιότητας . Και όπως  συμβαίνει σχεδόν μ΄όλες τις βαρύνοντος  νοηματικού όγκου ενέργειες, έχει το  αφετηριακό της όριο  στα χρόνια της νεότητας .Ο Αριστοτέλης3 με ενάργεια παρατηρεί πως  << ο μικρόν ον διαφέρει τό οτως οτως εθύς κ νέων θίζεσθαι…>>(Δεν έχει μικρή σημασία ο εθισμός από την μικρή ηλικία σ΄αυτόν ή τον άλλον τρόπο συμπεριφοράς.. .)και συνεχίζει περιγράφοντας τη δέουσα σκοποθεσία << Διό δε τάς νεργείας ποιάς αποδιδόναι…κ τν μοίων νεργειν α ξεις  γίγνονται>>(Γι΄ αυτό πρέπει να προσδίδουμε ποιότητα στις ενέργειές μας…με την επανάληψη ομοίων ενεργειών διαμορφώνονται οι συνήθειες )Αυτός  λοιπόν , θα έλεγα πως είναι και ο στόχος της δικής μας προσπάθειας στη δημοτική βιβλιοθήκη . Φιλοδοξούμε να παρέμβουμε  προτείνοντας έναν άλλο τρόπο διαχείρισης του ,ελεύθερου έστω ,χρόνου και της καθημερινότητας . Εν τέλει έναν άλλο τρόπο διαχείρισης και κατασκευής της μνήμης και της εμπειρίας.

1. Καζαντζάκης Ν.: “ Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά.”

2. Εκο umberto:Μιλάνο ,23 Νοεμβρίου 1991 (διάλεξη)3. Αριστοτέλης: Ηθικά Νικομάχεια(Β1,78)

Στεφάνου  Γρηγόρης Υπεύθυνος  Δημοτικής  Βιβλιοθήκης Άργους Ορεστικού.

Advertisements

06/02/2008 - Posted by | ΑΡΘΡΑ ΜΟΥ-ΚΕΙΜΕΝΑ

Sorry, the comment form is closed at this time.

Αρέσει σε %d bloggers: